Nanorurki węglowe (CNT) to rurowe nanomateriały utworzone przez zwijanie warstw grafitu. Posiadają szereg unikalnych właściwości fizycznych i chemicznych, dzięki czemu mają szerokie zastosowanie w materiałoznawstwie i nanotechnologii. Po pierwsze, nanorurki CNT wykazują niezwykle wysokie właściwości mechaniczne, z wytrzymałością na rozciąganie sięgającą 50–150 GPa i modułem Younga osiągającym poziom 1 TPa-dziesiątki razy wyższym niż stal-przy jednoczesnym zachowaniu niskiej gęstości i elastyczności. Wykazują zatem doskonałe efekty wzmacniające w materiałach kompozytowych i konstrukcyjnych.
Nanorurki CNT wykazują również wyjątkową przewodność elektryczną i cieplną. Jednościenne-nanorurki węglowe charakteryzują się dużą ruchliwością elektronów i wykazują właściwości metaliczne lub półprzewodnikowe. Ich przewodność elektryczną można wykorzystać w urządzeniach elektronicznych, kompozytach przewodzących i czujnikach. Wielościenne nanorurki węglowe mogą osiągać przewodność cieplną na poziomie 3000–3500 W/m·K, co czyni je kluczowymi w materiałach zapewniających zarządzanie ciepłem i kompozytach o wysokiej przewodności cieplnej.
Nanorurki CNT charakteryzują się dużą powierzchnią właściwą i stabilnością chemiczną. Pojedyncze nanorurki mają zaledwie kilka nanometrów średnicy, ale mogą osiągać długość od kilku mikrometrów do milimetrów, co daje ogromną powierzchnię właściwą. Zapewnia im to doskonałą wydajność w materiałach adsorpcyjnych, katalitycznych i magazynujących energię. Co więcej, nanorurki CNT są stabilne w stosunku do większości odczynników chemicznych, odporne na wysokie temperatury i korozję, dzięki czemu nadają się do długotrwałego-stosowania w złożonych środowiskach.
